Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
juli 08, 2020, 05:53:31 am

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Auteur Topic: Een nieuw begin  (gelezen 169 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Gianna

Een nieuw begin
« Gepost op: november 20, 2018, 12:13:00 am »
Aarzelend liep ze de school binnen, zojuist had ze haar gezin achtergelaten in het koetshuis met duidelijke instructies hoe zij het ingericht wenste te zien. Nu stapte dan na wat een eeuwigheid leek over de drempel van Ilvermorny, direct mistte ze Zweinstein, maar ook Beauxbatons en Klammfells zelfs. Dit, dit was heel iets anders. De beelden die de afdelingen sierde vielen haar direct op, alsmede de pracht en praal die haar aan huis deed denken. Ze nam een diepe zucht en speurde de omgeving af. Het was nog vakantie dus nergens vandaan kwamen er gedachten op haar af. Aan haar linkerhand lag een klein kantoortje dat vast van de congierge zou zijn, een dreuzel iets dat men hier no-maj noemde. Hijzelf kwam later vandaag aan, dat wist ze al, maar naar hem was ze ook niet op zoek.

Terwijl ze de volgende ruimte instapte maakte Gianna n piroutte, er was iets aan deze plaats wat haar thuis liet voelen. Iets dat ze maanden geleden niet gedacht had en even dwaalde haar gedachten af...

Citaat
Geachte vrouwe Abramova-del'Castro,
helaas berichten wij u met enigzins treurig nieuws. De spaanse griep heeft ook bij ons toegeslagen. Daardoor zijn vele krachten ons ontvallen. Hetzij door hun eigen overlijden, danwel door triest nieuws uit hun directe omgeving. Ons kwam ter oren dat u een nieuwe uitdaging bliefde. Vandaar ons schrijven, ons schoolhoofd is ons ontvallen, alsmede zijn assistent en vele proffesoren. Wij hopen dat u, want het nieuws dat u mede Zweinstein opbouwde snelde u vooruit, ons wilt helpen Ilvermorny terug een gezonde en veilige school te maken.

De brief was nog even verder gegaan, maar dat stukje, dat had haar gegrepen. Het kwam juist op het moment dat het genootschap zo goed als onder controle leek, en het was zo dat zij zich enigzins begon te vervelen op het kasteel in schotland. Al was vervelen niet het juiste woord, ze wist dat ze meer in zich had. Het was dan ook na een gesprek met haar gezin dat de italiaanse schone deze uitnodiging aangenomen had. Ze zou tijdens schooldagen verblijven in een lerarenkamer, op de begane grond dat was haar harde eis, en haar gezin werd ondergebracht in wat ooit het koetshuis was.

Ze draaide zich om en bekeek de ontvangsthal nog eens, morgen dan zouden er leerlingen aankomen. Met een kort zwiepje van haar staf gaf ze er wat kleine details aan, die dit jaar ook Zweinstein vertegenwoordigde, immers kwam zij en enkele mensen die zij had overtuigd deze uitdaging aan te gaan, daar vandaan. Een krakend geluid vulde de ruimte en zonder te kijken wie er binnen stapte lichtte haar gezicht op.
'Daar ben je eindelijk, hét schoolhoofd, wat ben ik blij jou weer te zien.' Ze maakte een korte reverenche uit gewoonte, al wist ze dat de ander het geaccepteerd zou hebben als ze het niet deed. 'We moeten even praten over hoe we hier verder gaan, maar ik voel aan alles dat we hier geluk kunnen vinden.'
« Laatst bewerkt op: november 20, 2018, 12:30:05 am by Gianna »

Nathalia

Re: Een nieuw begin
« Reactie #1 Gepost op: november 21, 2018, 10:26:47 am »
Met een zucht sloot ze de deur van het voormalige portiershuis. Haar oudste dochter was al onderweg naar de woning van de congierge, daar zij zijn gouvernante was en de goede man had zijn goedkeuring gegeven dat Nathalia’s jongste telgen die nog niet naar school konden met haar oudste dochter mee konden naar de woning van de congierge. Haar oudste dochter was weliswaar niet haar eigen vlees en bloed, maar ze hield van de jonge vrouw alsof het haar eigen vlees en bloed was. Ze had ook nooit een onderscheid gemaakt tussen Liviana en haar eigen kinderen. Nathalia en haar man hadden Liviana geadopteerd toen het meisje aan haar vierde jaar op Zweinstein begon, inmiddels was Liviana dan ook al afgestudeerd en met behoorlijk goede cijfers.

Abrupt hield Nathalia halt, en keek bewonderend naar het grote gebouw voor haar. Ze had het gebouw weliswaar al mogen bewonderen maar nu zou ze het landhuis nog beter kunnen bekijken. Het was een net zo’n indrukwekkend gebouw als dat Zweinstein was en een glimlach verscheen op haar gezicht. Twee weken geleden had haar vriendin een brief gekregen uit Amerika waarin een noodkreet om hulp stond, daar er vele professoren weggevallen waren door ziekte of zelfs de dood, en het vorige schoolhoofd ging met pensioen, net als zijn trouwe assistent schoolhoofd.
Nathalia had veel meegemaakt in haar tijd als stafflid op Zweinstein, en was onlangs haar man verloren aan de Spaanse Griep. Ze was zo blij geweest dat hij de oorlog overleefd had, maar alsnog had ze hem verloren. Haar jongste zoontje was ook getroffen door de Spaanse Griep, maar doordat Gianna erop gestaan had voor de beste Helers te zorgen zodat het jonge jongetje beter zou worden heeft ze de kleine Jacob nog bij haar. Jacob lijkt qua gedrag en uiterlijk ontzettend veel op Richard, iets waar Nathalia ergens heel blij mee is, maar er ook moeite mee heeft.
Toen ze hoorde dat er hulp nodig was op Ilvermorny twijfelde ze geen moment om zich bij haar beste vriendin te voegen om mee te gaan naar Amerika, om een nieuwe start te maken.

Met een droevige glimlach, door de herinnering aan haar overleden man stapte ze dan eindelijk het gebouw binnen. In een oog opslag werd haar aandacht getrokken door de vier grote uitkervingen die ieder een afdeling binnen Ilvermorny repesenteerde, waarna haar blik op haar beste vriendin Gianna viel. De kleine details die tegevoegd waren aan de ontvangsthal, waren Nathalia niet ontgaan en ze wist dat Gianna deze had toegevoegd, daar de kleuren van Zweinstein ook gerepresentateerd waren. De vloer kraakte lichtjes onder haar voeten. De woorden die Gianna uitsprak maakten haar wat vrolijker waarop haar glimlach minder droevig werd. “Ik ben ook blij om jou weer te zien, Gianna. Ik? Het schoolhoofd? Nee, jij wordt het Schoolhoofd.”  zei Nathalia met een glimlach tegen haar vriendin, waarna ze kinderachtig maar met humor in haar ogen met haar ogen rolde toen Gianna een reverence maakte als begroeting.

“Ach Gianna, alsjeblieft niet zo formeel.” zei ze grinnikend, waarna ze op haar beste afstapte en haar omhelsde. De volgende woorden die Gianna uitbracht, lieten Nathalia knikken. “Dat lijkt me een uitstekend idee, mijn beste.” zei ze dan ook, terwijl ze haar vriendin aan keek. “Waar wilde je mee beginnen?”  vroeg ze vervolgens, terwijl ze haar beste vriendin afwachtend aan keek.


Gianna

Re: Een nieuw begin
« Reactie #2 Gepost op: november 21, 2018, 11:24:52 pm »
“Ik ben ook blij om jou weer te zien, Gianna. Ik? Het schoolhoofd? Nee, jij wordt het Schoolhoofd.”  zei Nathalia met een glimlach tegen haar vriendin, waarna ze kinderachtig maar met humor in haar ogen met haar ogen rolde toen Gianna een reverence maakte als begroeting.
Vrolijk maar ook enigzins melachoniek grinnikte de italiaanse.
'Ach Nathalia ik heb daar amper tijd voor met mijn zeven koters.' Kort gleed ereen emotie over Gianna haar gezicht. 'Hoe is het met Jacob?' Hoewel alle kinderen van haar vrindin haar dierbaar waren, en voelde als neefjes en nichtjes, had de kleine jacob net even iets extra voor haar. Ze zuchtte kort en keek de vrouw enigzins hulpeloos aan.
'Sterker nog, geen enkele school moet een schoolhoofd hebben die buiten zichzelf treed als ze een visioen heeft. Je weet dat ik dat nooit kan tegenhouden als het opkomt, nee jij bent de beste keuze voor Ilvermorny.' Ze zuchtte diep, natuurlijk zou ze dolgraag juist die functie vervullen maar ze wist dat vanwege haar kunnen dat nooit een optie kon zijn, en als er dan iemand was die deze positie ten beste kon bekleden dan was het haar vriendin wel.

Vrijwe meteen dat ze haar reverenche maakte schoot ze zelf al in de lach. Ze wist dat het een teken was uit haar opvoeding, die zo lang geleden leek.

“Ach Gianna, alsjeblieft niet zo formeel. Dat lijkt me een uitstekend idee, mijn beste. Waar wilde je mee beginnen?”
Vriendelijk en vol warmte beantwoordde Gianna de omhelzing.
'Mijn excuses, iets met opvoeding en dat raak je niet zomaar kwijt.' Ze bekeek haar vriendin glunderend, blij dat op zijn minst Nathalia mee gegaan was in dit nieuw avontuur, hun andere collega's zou vandaag, of in de komende dagen, nog blijken wie zich aansloot.

'Nu laten we beginnen dat dus niet ik maar jij het beste schoolhoofd bent, ik zou dus naast mijn gave niet weten hoe ik dat aan pakken moet. Daarnaast moet ik regelmatig naar Zweinstin, je kent de streken van de tweeling immers, en Daniil is nog imer druk met genezing voor Merlyn vinden.'even zuchtte ze, denkend aan de pracht en praal van dit landhuis.
'Wat vind jij van Ilvermorny, is het niet schitterend?' Rustig wees ze naar wat prachtige details die haar zoveel aanspraken.

Kort overwoog ze haar gedachten en keek daarop Nathalia aan,
'Het doet me hier zo denken aan zweinstein, maar het voelt rustiger als je snapt wat ik bedoel?'Ze glimlachte maar kon niet helpen door te ratelen.
'Het koetshuis is perfect voor mijn gezin, Danill kan met het beschermde haardvuur reizen, Ilary en Mitya kunnen op en neer komen zoveel ze willen. En er is plek genoeg voor on hele gezin. Er zijn 2 badkamers, en twee toileten, en bij de ouderslaapkamer is n aparte derde badkamer, al is die minder uitgebreid.' Vrolijk wees ze vervolgens naar de kamer op de begane grond die zij als kantoor zou betrekken,'En ik heb niet alleen bij het huisje een tuin. Mijn kantoor heeft ook een klein tuintje begreep ik. Hoe geweldig is dat dan?' Ze sloeg haar arm door die van Nathalia heen en liep het kleine kantoortje in, dat met enkele zwiepen van haar staf een oosterse uitstraling kreeg.
'Goed, ik ben ds van mening dat jij Schoolhoofd moetworden, dat heb je verdient, hoe gaan we vanaf daar verder? Heb je een assistent in gedachten?'

« Laatst bewerkt op: november 21, 2018, 11:39:14 pm by Gianna »

Nathalia

Re: Een nieuw begin
« Reactie #3 Gepost op: december 09, 2018, 04:58:17 pm »
De Italiaanse vrouw grinnikte vrolijk maar ook melachoniek naar Nathalia’s begroeting. Gianna vertelde haar dat ze amper tijd had om schoolhoofd te zijn met haar zeven kinderen, waarop Nathalia knikte. Nathalia kon zien dat er een emotie over Gianna’s gezicht gleed, een emotie die ze maar al te goed kende. “Ik begrijp het Gianna. Hopelijk gaat het goed met ze allemaal?” vroeg ze vervolgens, waarna ze van Gianna een vraag kreeg over Jacob. Jacob had Gianna’s hart gestolen, dat wist Nathalia maar al te goed, als Gianna er niet was geweest en er niet op gestaan had enkel de beste Helers in te schakelen om haar kleine Jacob beter te maken, had ze haar kleine Jacob nu niet meer gehad, dan had ze ook hem verloren aan de Spaanse griep, net als haar man. “Met Jacob gaat het goed, hij groeit enorm snel. Liviana is zoals je weet aangenomen als gouvernante bij de congiërge van Ilvermorny om op zijn kinderen te passen, Cassie en Jacob zijn in overleg met Jay mee mogen komen met Liviana.” zei ze vervolgens met een kleine glimlach op haar gezicht.
De hulpeloze blik die Gianna haar zond ontging haar niet, waarop Nathalia haar hand op die van Gianna legde. Na de uitleg die Gianna haar gegeven had kon Nathalia niet meer dan instemmend knikken. Ze gunde haar vriendin deze positie, maar ook Nathalia realiseerde zich dat het met Gianna’s gezin en haar gave haast geen doen was om deze positie met volledige inzet te kunnen vervullen. “Dat weet ik, Gianna.” zei Nathalia zacht, waarna ze zachtjes zuchtte. Zij was de enige overgebleven optie om de functie op zich te nemen, maar wie zou ze als assistent nemen, dat was haar grote vraag voor nu.

Gianna was zelf vrijwel meteen na haar reveranche in de lach geschoten, een lach die aanstekelijk werkte en ook Nathalia aan het lachen maakte. Gianna maakte haar excuses en vertelde dat het gewoonweg haar opvoeding was, waarop Nathalia grinnikend knikte. “Geen excuses nodig, Gianna. Je opvoeding raak je inderdaad niet zomaar kwijt.” zei ze vervolgens zachtjes, terwijl ze rustig door de gangen rond keek. Zelfs de binnenkant van deze school was adembenemend.

Gianna gaf aan te willen beginnen met het feit dat niet zij, maar Nathalia het beste schoolhoofd zou zijn voor Ilvermorny, waarop Nathalia een zachte zucht slaakte. Maar de verdere beredenering van Gianna liet haar inzien dat haar beste vriendin amper tijd zou hebben om de functie te vervullen. Kort keek ze haar vriendin aan, en plots schoot een idee in haar hoofd. Met grote twinkelende ogen bleef ze haar vriendin aankijken terwijl zich een glimlach om haar lippen vormde. “Ja de streken van de tweeling ken ik wel ja. Ze hebben nog haast mijn bibliotheek half afgebroken met hun grappen.” zei ze ietwat gepijnigd, maar desondanks lachend, omdat ze er nu inmiddels wel de grap in kon zien. “Is hij daar nog steeds mee bezig? Is hij wel al wat opgeschoten met het onderzoek voor Merlyn’s genezing?” vroeg Nathalia vervolgens, terwijl ze terug dacht aan Daniil, een van haar vele goede vrienden op Zweinstein.
Terwijl Gianna naar wat prachtige details wees die haar aanspraken had ze Nathalia gevraagd wat zij van Ilvermorny vond. “Het is werkelijk prachtig, de binnenkant is al net zo adembenemend als de buitenkant.” zei Nathalia, terwijl ze een vluchtig rondje draaide op haar plek.

Gianna leek ergens aan te denken, waarop Nathalia haar vragend aan keek. Toen Gianna haar vertelde dat het gebouw Gianna aan Zweinstein deed denken en het rustiger voelde, knikte Nathalia. “Ik snap helemaal wat je bedoelt, en ik kan niet anders zeggen dan dat ik exact het zelfde gevoel heb.” zei ze zachtjes, terwijl ze Gianna aan bleef kijken. Gianna ratelde door en vertelde Nathalia in geuren en kleuren over het koetshuis, waar Gianna’s gezin gevestigd was, dat niet zo heel ver verwijderd was van Nathalia’s onderkomen. Toen Gianna de omschrijving van haar huis verteld had grinnikte Nathalia. “Het is lang geleden dat ik jou zo enthousiast gezien heb, Gianna.” zei ze grinnikend. “De portierswoning is niet zo heel groot, maar groot genoeg voor Liviana, Jordan, Cassidy, Jacob en mij. Oh en voor Mittens natuurlijk. Merlijn mag weten hoe het mogelijk is dat Mittens nog steeds bij ons is.” zei Nathalia vervolgens, terwijl ze kort nadacht hoe ze de binnenkant van haar huis zou kunnen omschrijven, het was lang niet zo groot en luxe als het koetshuis, maar Nathalia was meer dan tevreden met de portierswoning. “Het heeft vier slaapkamers, de grootste slaapkamer een ensuite badkamer, dat is de kamer die ik gebruik als ik thuis ben. De kamers van Liviana en Cassidy zijn evengroot en grenzen aan elkaar tegenover een tweede badkamer die ze met de jongens delen. Jordan en Jacob delen samen hun slaapkamer, tot nu toe zijn er beiden tevreden mee. Jordan is dol op Jacob en deelt praktisch alles wat hij maar kan delen met Jacob.” zei ze zuchtend.
Gianna wees ondertussen naar een kamer, die zoals ook Nathalia begrepen had, van Gianna zou worden. Vrolijk had Gianna doorgerateld over de tuin die ze niet alleen bij haar huis had, maar blijkbaar lag er ook nog een klein tuintje achter het kantoor dat Gianna zou betrekken. “Dat is super geweldig!” zei Nathalia vrolijk, kort terugdenkend aan de gezellige staff feesten die gehouden werden op Zweinstein in Gianna’s kantoor, dat altijd een ander uiterlijk had. Voordat Nathalia het door had, was Gianna arm door die van Nathalia heengehaakt en wandelde ietwat verbaasd doch geamuseerd met haar vriendin mee het kantoortje binnen, dat van een simpel kantoor na enkele zwiepen van Gianna’s staf naar een kantoor met een Oosterse uitstaling veranderde. Nathalia keek haar ogen uit, en had het gevoel dat ze iets miste. Al gauw herinnerde ze het zich en richtte haar stok naar de mooie struiken en planten in de tuin waar ze vervolgens met een simpele zwiep van haar staf eveneens een Oostere uitstraling aangaf inclusief verlichting. “Nu is het compleet.” zei Nathalia met een glimlach, waarna ze haar aandacht weer op Gianna vestigde. Gianna was van mening dat zij het verdiende om Schoolhoofd te worden, waarop Nathalia haar ietwat zenuwachtig aan keek, maar ook dankbaar.

“Maar Gianna, ik heb geen idee hoe ik dit moet doen?!” bracht ze haast piepend uit, terwijl de paniek van haar gezicht af te lezen was. De vraag hoe ze vanaf daar verder zouden gaan in zich opnemend en erover nadenkend, herinnerde zich plots dat ze het niet helemaal alleen zou hoeven doen. Toen Gianna haar vroeg of ze al een assistent in gedachten had, verscheen er een brede grijns op haar gezicht. “Laten we verder gaan met de assistent die ik in gedachten heb.” zei ze breed grijnzend, terwijl ze haar vriendin aan bleef kijken. “Gianna, het zou me een eer zijn om jou mijn assistent schoolhoofd te mogen noemen, als je dat ziet zitten, tenminste?” bracht ze vragend en zacht uit, terwijl ze haar vriendin vragend aan bleef kijken.

Gianna

Re: Een nieuw begin
« Reactie #4 Gepost op: december 13, 2018, 10:36:26 pm »
Een warme glimlach gleed over haar gezicht toen Nathalia aangaf haar te begrijpen. Op de vraag hoe het met haar kinderen ging grinnikte de Italiaanse, iets dat al snel overliep in een lachsalvo. Zodra ze uitgelachen was keek ze dan ook Nathalia aan.
'Het gaat goed met ze, maar ik bedenk me net dat ze op Zweinstein dit jaar hun handen voller gaan hebben dan ook aan mijn tweetal, zeker nu wij er niet meer rondlopen. Ik verheug me al op hun brieven al zal ik dat nooit aan hen toegeven, dat me dat nu al zo amuseerd.'

Met een warme blik in haar ogen luisterde ze toe hoe haar vriendin over haar kinderen, en in het bijzonder de kleine Jacob sprak. Ondanks dat de twee dames elkaar de laatste weken vaak gezien hadden om te overleggen, hadden ze elkaars kinderen al even niet meer gezien. Zonder erbij na te denken nodigde Gianna dan ook Nathalia met haar kroost uit voor het diner in haar huisje.
'Ach toe zeg ja mijn beste? Wellicht kunnen we ook heer Stuart en zijn kinderen ook uitnodigen?' Opgelucht hoorde ze haar vriendin toegeven dat deze begreep dat het lastig was voor Gianna om de positie van schoolhoofd te gaan bekleden. Ze hield dan ook de hoop dat Nathalia deze functie tot zich zou nemen.

Nadat beide vrouwen uitgelachen waren vanwege Gianna's eeuwige hoffelijke manieren, ging het gesprek dan ook verder op de vacante positie, een positie waarvan vele zouden zeggen dat deze het meest gewild zou zijn. Na haar uitleg kon Gianna niet anders dan lachen om het antwoord betreffende haar tweeling.
'Ja, juist zoals ik al zei heb ik ernstig te doen met de proffessoren op Zweinstein dit jaar. Wij konden ze soms al niet beteugelen, laat staan hoe dat nu gaat. Maar goed dat ze toen voor hun puinzooi in de bieb de rest van het jaar starfcorvee bij jou in de bieb kregen. Dat hadden ze verdient.' Een sombere blik gleed over haar ogen toen Nathalia haar vroeg of Daniil nog altijd bezig was een genezing te vinden, het zicht van haar oudste dochter bleef altijd een pijnlijk punt.
Ze knikte instemmend op de schoonheid van het gebouw alvorens ze alweer verder ging.

Nathalia vertelde dat ze haar al lang niet zo enthousiast had gezien wat Gianna bevestigde.
'In Zweinstein was er altijd de dreiging van het genootschap, dat legde overal een domper op, gelukkig zijn die tijden achter ons. Daarnaast..' haar stem werd zachter toen ze zich verder verklaarde. 'Daniil, de kinderen en ik hebben nog nooit echt écht een eigen huisje gehad weet je. We hadden een huisje waar we ons in de vakanties terug konden trekken, maar dat was enkel in de vakanties, dat huisje is nooit, en kon nooit echt thuis worden juist omdat we er amper waren. Dit wordt het eerste echte huis voor mijn gezin. en ja dat vind ik geweldig.' Vrolijk luisterde ze naar de beschrijving van het huisje waar Nathalia met de kinderen was neer gestreken. Het klonk meer dan perfect voor het kleine gezinnetje.
'Als ik ergens mee kan helpen, qua inrichten laat het maar weten wil je, zoals je weet hadden wij dus wel een huis dat groter was als we nu hebben, dus ik heb heel veel over.'

Trots had ze haar vriendin haar nieuwe kantoortje laten zien, door de locatie had ze enigzins moeten denken aan haar concierge kantoor op Zweinstein doen denken, het was ook daardoor dat ze direct aan de slag ging met een oosterse uitstraling. Haar vriendin gaf aan wat te missen en liet als bij toverslag planten in het tuintje toverde, inclusief schitterende oosterse verlichting.
'Oh wat mooi Nathalia, zou je ook wat plantjes in mijn kantoor willen toveren? Die spreuk gaat me nog altijd boven mijn toverhoed.'

Geruststellend legde Gianna haar hand op Nathalia's arm.
'Het zal een leerweg zijn, maar als je wilt sta ik elke stap naast je. Je hoeft het niet alleen te doen.' Op de vraag of Nathalia al een assistent in gedachten had noemde deze Gianna. Die laatste schoot schaterend in de lach.
'Alsof ik het wist, maar ja ik wil je dolgraag ter zijde staan, het zou me een eer zijn. Dankjewel.' Kort omhelsde ze haar vriendin en glimlachtte warm.
'Ik moet dan wel even uitpuzzelen wat ik met de jongste kinderen doe in die uren, maar daar komt wel een oplossing voor.' Ze glimlachte naar haar vriendin. 'Zullen we dan maar eens een rondje lopen door onze nieuwe werkplek?' Ze gebaarde naar de trappen, want dolgraag wilde ze de hal van bovenaf eens bekijken. Terwijl ze de eerste treden beklommen hadden hoorde ze achter hen het onmiskenbare geluid van een krakende deur die open ging. Op haar hakken draaide ze zich dan ook om op te kijken wie er binnen gewandeld kwam.


Jay

Re: Een nieuw begin
« Reactie #5 Gepost op: januari 15, 2019, 11:55:18 pm »
Zojuist had Jay de jongste kinderen achtergelaten bij Nanny Livinia. Ondanks de leuke tijd in het reservaat waar hun moeders tribe woonde,waren ze blij weer hier te zijn. Hij was dan ook blij ze te kunnen achterlaten bij zo een levendige jongedame. Hij beende het terrein over en zag in de andere huisjes al tekenen van leven. Uit de ene kwam net een jongen gelopen van een jaar of 13 schatte hij, die naar het andere huisje ging. Bij dat huisje rook het heerlijk. Jay kreeg er bijna honger van. De afgelopen weken had hij kwa maaltijden afgezien, de kookkunsten van zijn schoonmoeder waren, tja afwezig, al was het eetbaar. In gedachte hoopte hij op wat speelkameraadjes voor zijn jonge kinderen, naast de kleintjes die de nanny bij zich gehad had, het kon hier soms best eenzaam zijn voor hen.

Terwijl Jay de deuren benaderde vroeg hij zich af hoe de engelse zouden zijn die hierheen gekomen waren. Toch wat nerveus speelde hij met zijn stok, een toverstok was het niet, al leek het er wel op. De deuren waren ontsloten, dat betekende dat er iemand in de school was. Zou William zijn ding aan het doen zijn? Of een van zijn familie? OF zouden de nieuwe er al zijn, en was het geluid en de geuren uit de huisjes het werk van de kinderen? Of hun man? Hij wist immers dat er 2 dames aangekomen waren met hun gezin.

Resoluut opende Jay de deuren en stapte binnen waar hij twee dames de trap op zag gaan.
'Goedenmiddag dames.' Zijn stem klonk hard in het verder lege gebouw.
« Laatst bewerkt op: mei 29, 2019, 05:54:04 pm by Nathalia »

Nathalia

Re: Een nieuw begin
« Reactie #6 Gepost op: januari 18, 2019, 11:12:44 pm »
Een warme glimlach gleed over Gianna’s gezicht nadat Nathalia had aangegeven dat ze Gianna begreep. Gianna grinnikte toen Nathalia vroeg naar haar kinderen waarna Gianna’s grinnik overliep in een lachsalvo. Eenmaal uitgelachen keek Gianna haar aan. Gianna vertelde dat het goed ging met haar kinderen, en dat ze zich net bedacht dat ze op Zweinstein hun handen voller dan ooit zouden gaan krijgen met haar tweeling, zeker nu zijzelf en Nathalia er niet meer waren, en dat ze zich verheugde op de brieven, al zou ze nooit toegeven dat het haar nu al amuseerde. Nathalia knikte grinnikend. “Het zijn inderdaad een stel belhamels, gelukkig hoef ik me geen zorgen te maken over de bibliotheek, dat mag iemand anders nu doen.

De warme blik in Gianna’s ogen ontging haar niet toen ze vertelde over haar eigen kinderen. Nathalia begreep Gianna’s blik volkomen, Gianna had immers een zwak voor haar kleine Jacob en daarnaast hadden ze elkaars kinderen al even niet meer gezien, door alle overleggen die ze moesten plegen. Gianna nodigde haar en haar gezin uit voor een etentje, waarna Gianna haar haast smeekte om ja te zeggen. Lang nadenken had Nathalia soieso niet nodig, ook al had Gianna haar niet gesmeekt om ja te zetten had ze de uitnodiging hoe dan ook geaccepteerd. “Natuurlijk mijn beste, ik en de kinderen zullen er zijn.” zei ze dan ook met een glimach terwijl ze haar vriendin aan keek. Gianna stelde tevens voor om heer Stuart Webster uit te nodigen voor het diner, waarop Nathalia even nadacht. “Dat lijkt me een prima idee. Het is altijd handig om onze collega beter te leren kennen.” zei ze vervolgens, waarna ze het de hal rondkeek.

Het gesprek ging verder over de vacante positie, een veel gewilde. Gianna lachte na haar antwoord over de tweeling, waarop Gianna nogmaals zei het ernstig te doen te hebben met de professoren op Zweinstein dit jaar, waarop Nathalia knikte. Nathalia was blij dat Gianna het eens was met de straf die de tweeling gekregen had voor de puinhoop in haar[/i] bibliotheek waarop Nathalia grinnikte. Ze kon het gemopper van de tweeling nog steeds horen. “Ik kan hun gemopper nog steeds horen, maar ze hebben hun les wel geleerd, ze respecteerden de boeken in de bibliotheek met liefde na huun strafcorvee.” zei ze dan ook lachend. Nathalia wist dat het zicht van Merlyn een pijnlijk punt bleef voor haar beste vriendin, en het deed Nathalia dan ook zeer dat het zicht van de jonge vrouw zo achteruit bleef gaan. Instemmend had Gianna geknikt toen Nathalia de schoonheid van het gebouw aanhaalde.

Gianna bevestigde Nathalia’s observatie, waarop Nathalia knikte. Gianna vertelde dat er in Zweinstein altijd dreiging van het genootschap was, iets dat Nathalia onmogelijk kon ontkennen, en dat het overal een domper oplegde kon ze ook niet ontkennen. “Inderdaad zijn die tijden achter ons, alles voelt zoveel beter nu het genootschap uit beeld is.” zei Nathalia dan ook met een opgeluchtte zucht. Gianna verklaarde zich verder en vertelde dat zij, Daniil en haar gezin nooit echt een eigen huisje gehad hadden, op een vakantiehuisje na. Nathalia kon goed begrijpen dat Gianna enthousiast was, ze had nu immers eindelijk voor het eerst echt een huis voor haar gezin en eigen plekje. “Het is ook geweldig om eindelijk je eigen echte huisje te hebben.” zei Nathalia bevestigend met een glimlach. Gianna had vrolijk geluisterd naar de uitleg over haar eigen huisje waarna Gianna haar hulp aanbood voor eventuele inrichting. Blijkbaar had het gezin een hoop over, dat zij niet kwijt konden in hun huidige woning. “Voorlopig ben ik tevreden met wat we hebben meegenomen vanuit ons oude huis, maar als iets aan vervanging toe mocht zijn, zal ik zeker aan je aanbod denken, mijn beste.” zei ze dan ook met een glimlach. “Bedankt voor het aanbod.” vervolgde ze met nog steeds dezelfde glimlach op haar gezicht.

Ze kon duidelijk aan Gianna zien dat ze trots was op haar nieuwe kantoortje. Nadat Nathalia wat lampjes in de tuin getoverd had, vertelde Gianna haar dat ze het mooi vond en vroeg of Nathalia wat plantjes voor haar kon toveren aangezien Gianna nog altijd moeite had met de spreuk. “Natuurlijk wil ik dat voor je doen Gianna.” zei ze dan ook met een glimlach, waarna ze opnieuw haar staf richtte op verschillende plekken en hier en daar wat Oosterse plantjes tevoorschijn toverde.

De hand die Gianna op haar arm legde stelde haar daadwerkelijk gerust. Gianna vertelde haar dat het een leerweg zou zijn, maar dat als ze wilde, zij aan haar zijde zou staan elke stap die er zou komen. “Dat zou ik erg fijn vinden Gianna.” zei ze dan ook met een glimlach, waarna ze kort haar hand op die van Gianna legde. Gianna schoot schaterend in de lach nadat Nathalia haar vraag gesteld had. Gianna reactie was zoals Nathalia verwacht had, ze wist dat Gianna het zou willen doen, om haar bij te staan, zij zou immers het zelfde gedaan hebben als de rollen omgedraaid zouden zijn. Gianna omhelsde haar kort, een omhelsing die Nathalia met een glimlach aannam. “Dank je wel, Gianna. Ik waardeer het heel erg.” zei ze met een glimlach, terwijl ze haar beste vriendin aan keek.
Toen Gianna aangaf dat ze moest uitpuzzelen wat ze moest doen met de jongste kinderen tijdens die uren, had Nathalia een idee. “We zouden heer Stuart Webster kunnen vragen of jou jongste kinderen met Liviana mee mogen komen. Cassie en Jake gaan ook met Liviana mee.” zei ze met een kleine glimlach.
Nathalia knikte instemmend toen Gianna voorstelde een rondje te lopen door hun nieuwe werkplek. “Dat lijkt me een heel goed idee. Ik ben ook wel benieuwd hoe het er van boven uit ziet.” zei ze met een glimlach, waarna ze langzaam de trappen beklommen, al werd hun trip algauw afgebroken door een krakende deur, die heer Stuart Webster geopend had.

De man stapte het gebouw binnen en begroette hen vriendelijk. “Goedenmiddag heer Stuart Webster, hoe maakt u het?” vroeg ze met een glimlach, terwijl ze geduldig naast haar vriendin op de trappen bleef staan.

Gianna

Re: Een nieuw begin
« Reactie #7 Gepost op: januari 24, 2019, 12:54:14 am »
De vrouw knikte.
'Die twee zullen altijd belhamels blijven, al merk ik sinds afgelopen jaar dat ze ook meer en meer serieus worden. Ergens vind ik het jammer dat ze niet hun school hier willen afmaken. Maar ze zouden hun vrienden teveel missen.'

Het verheugde de italiaanse dat haar vriendin inging op de uitnodiging om samen de maaltijd te genieten, en ze was blij dat het haar ook een goed plan leek om de concierge uit te nodigen. Ze keek de vrouw naast haar aan.
'Wel vreemd dat ik niet meer de concierge ben, daar genoot ik zoveel van. Maar het is heerlijk om me te kunnen richten op lesgeven.' Ze glimlachte warm.
'Ik zal hem eens vragen of ik mijn kleintjes ook bij Liv kan laten. Zou Liv dat wel aankunnen zoveel kinderen?' Ze keek even bedenkelijk. 'Heb jij enig idee hoeveel kinderen hij zelf heeft?' In haar hoofd was ze al bezig aan het rekensommetje hoeveel kinderen Liv dan onder haar hoede zou krijgen.' Ze keek opzij en haalde haar wenkbrauwen op.
'Hoe is het verder met Liv trouwens? Ze zal wel hoge ogen gooien bij de jongeheren? Zo'n nette leuke meid, dat moet haast wel toch. Ik weet anders wel wat geschikte jongeheren.' Ze schoot hard in de lach, 'Enne nee ik bedoel niet Mitya, weet je nog?'

Nadat Gianna haar vriendin gerustgesteld had en de positie van assistent schoolhoofd geaccepteerd had besloten ze het gebouw verder te bekijken. Natuurlijk ging het gesprek verder over de school.
'Wanneer komen de leerlingen eigenlijk aan? En weet jij een goed boek over de geschiedenis van deze school? Ik wil er graag meer over weten voor we hier daadwerkelijk les moeten geven en dergelijke.'

Ze waren op weg naar boven geweest toen de deur open gegaan was. Heer Stuart Webster was binnen gekomen en had hen begroet. Nathalia beantwoordde zijn groet en Gianna daalde snel en behendig de trap weer af. Toen ze onderaan de trap stond maakte ze een feilloze reverenche.
'Goedendag heer. Hoe maakt u het.' Ze lip op hem af en stak haar hand uit. 'Ik ben Gianna del'Castro-Abramova, dit is Nathalia Campbell-Mathhews. We zijn verheugd uw collega's te mogen worden.' Ze glimlachte warm en oprecht vriendelijk, hoewel ze haast onbewust, vanuit haar 2e natuur, de man afgetast had. Een korte steek schoot door haar hart, toch bleef ze uiterlijk onbewogen. Gianna besloot met de deur in huis te vallen.
'Zou u genegen zijn ons een rondleiding te geven? Wij zouden het op prijs stellen als u en uw kinderen daarna met ons en onze gezinnen het diner willen genieten in mijn huisje.' Heel kort was ze leek ze weer haast de arrogante jonkvrouwe zoals ze opgevoed was, want hoewel ze gemeend vriendelijk had geklonken had er ook doorgeklonken dat ze geen nee wilde horen.

Jay

Re: Een nieuw begin
« Reactie #8 Gepost op: mei 29, 2019, 08:09:12 pm »
Beide vrouwen hadden zich al omgedraaid toen ze deur open hadden horen gaan zo leek het. Zijn begroeting werd hartelijk ontvangen, waarop beide dames hem terug groetten. Beide dames vroegen hem hoe hij het maakte, waarop hij kort glimlachte. “Het gaat prima, hoe maakt u beiden het?” vroeg hij vervolgens. Een van de dames was de trappen weer afgedaald en kwam op hem afgelopen waarna ze een hand uitstak en zich voorstelde als Gianna del’Castro-Abramova. De vrouw die nog op de trappen stond werd vervolgens voorgesteld als Nathalia Campbell-Matthews, waarna ook zij naar beneden gekomen was en een hand naar hem uitgestoken had. Beide dames waren verheugd om zijn collega’s te mogen worden en opnieuw glimlachte hij. “Jay Stuart Webster, congierge. Aangenaam kennis te maken.” zei hij vervolgens ietwat vrolijker. Hoewel hij vrouwe Campbell-Matthews al formeel ontmoet had, toen zij hem was komen vragen of haar twee jongste telgen met Nanny Liviana mee mochten komen. Hij gaf beide vrouwen een hand, waarna hij een korte buiging maakte.

Vrouwe del’Castro-Abramova viel meteen met de deur in huis en vroeg hem of hij in de gelegenheid was om hen een rondleiding te geven, iets dat hij maar al te graag deed. Maar voordat hij antwoord kon geven, vertelde de vrouw hem ook nog even dat ze het erg op prijs stelde als hij met zijn kinderen samen met vrouwe Campbell-Matthews haar gezin, en het Abramova gezin het diner wilde nuttigen in het koetshuis. In haar stem klonk duidelijk door dat ze geen ‘nee’ accepteerde, dus dacht Jay er dan ook niet lang over na. “Het zou me een eer zijn om u beiden een rondleiding te geven door de school. Het zou me een genoegen zijn om met uw beider gezinnen het diner te nuttigen vanavond.” zei vervolgens, waarna hij beide dames aan keek.

“Volgt u mij?” vroeg hij vervolgens, waarna hij richting de trappen liep en daar geduldig wachtte op de vrouwen, zodat hij de rondleiding boven kon beginnen, want wie wilde nou niet de hal aanschouwen vanaf het balkon?


OOC: Godmoden Nathalia was met toestemming.

Nathalia

Re: Een nieuw begin
« Reactie #9 Gepost op: mei 29, 2019, 09:02:05 pm »
Gianna knikte en vertelde vervolgens dat de tweeling altijd belhamels zouden blijven, ze moest Gianna gelijk geven dat de tweeling serieuzer geworden waren. Ze begreep heel goed dat haar vriendin het jammer vond dat ze hun opleiding niet op Ilvermorny wilden afmaken, maar ze snapte ook de kant van Ilari en Mitya. “Ik begrijp beide kanten. Als Jordan langer op Zweinstein gestudeerd had, zou hij waarschijnlijk ook daar naar school gegaan zijn, maar omdat het pas zijn tweede jaar wordt wilde hij graag hier verder studeren.” zei ze met een kleine glimlach, al had Jordan het niet hardop toegegeven, wist ze dondersgoed dat hij mee wilde omdat hij haar en zijn broertje en zussen niet alleen wilde laten, en ze gewoonweg niet kon missen.

Het ontging Nathalia niet, dat Gianna verheugd was dat ze de uitnodiging geaccepteerd had. Toen Gianna haar aankeek en zei dat ze het vreemd vond om geen congiërge meer te zijn, grinnikte ze. Ze wist heel goed dat Gianna ervan genoten had om op Zweinstein congiërge te zijn, maar knikte instemmend toen de vrouw aangaf dat ze het heerlijk vond dat ze zich nu meer kon richten op het lesgeven. “Dat is zeker waar, Gianna. Misschien kan je zo nu en dan heer Stuart wel helpen met wat kleine taken?” stelde ze voor met een glimlach. “Dat lijkt me een prima idee, natuurlijk kan Liv dat aan, ze vind het heerlijk om die kleintjes bezig te houden.” zei ze met een grijns op haar gezicht, de bedenkelijke blik die haar vriendin op haar gezicht had, liet Nathalia haar vragend aan kijken. “Een stuk of drie, of vier.” Beantwoorde ze Gianna’s vraag ietwat onzeker, daar ze ook niet zeker wist hoeveel kinderen de goede man zelf had.
“Het gaat goed met Liv, ze geniet ervan om als gouvernante te werken. De jonge heren staan in de rij voor haar, maar tot nog toe lijkt ze geen van allen interessant te vinden. Misschien zou jij haar inderdaad daarmee kunnen helpen?” vroeg ze vervolgens voorzichtig, waarna ook zij in de lach schoot. “En of ik dat nog weet, Liv durfde zich amper nog te vertonen na dat voorval.” zei ze vervolgens lachend.

Nadat Gianna haar gerustgesteld had, en de positie als assistent schoolhoofd geaccepteerd had glimlachte Nathalia dankbaar. “Dankjewel, Gianna.” zei ze vervolgens zachtjes. Gianna vroeg haar vervolgens wanneer de leerlingen aan zouden komen. “Ik denk dat de rest van het personeel morgen arriveerd en de leerlingen na het weekend.” zei ze met een bedenkelijk gezicht, waarna ze zich opnieuw tot Gianna richtte. “Oh euh, waarschijnlijk heeft de bibliotheek wel een aantal interessante boeken over Ilvermorny, ik ben ze zelf nog niet echt tegengekomen. Waarom brengen we de bibliotheek niet een bezoekje later vandaag?” vroeg ze vervolgens met een glimlach.

Nadat heer Stuart hen begroet had, en beide dames hem ook begroet hadden, stelde Gianna hen voor. Ondertussen was ook Nathalia de trappen weer afgedaald en had een korte reverence gemaakt naar de man. Nathalia knikte instemmend op wat Gianna tegen de goede man zei en schonk de man ook een vriendelijke en warme glimlach. Nathalia grinnikte zachtjes toen ze de bekende toon van Gianna hoorde toen deze aan de goede man vroeg of hij het diner met hen samen wilde nuttigen. Onopvallend gaf ze Gianna een por in haar zij. “Overval die arme man nou niet zo met je opvoeding.” zei grinnikend en zo zacht dat enkel Gianna haar kon horen.

Nadat ook Jay zich had voorgesteld beantwoorde ze hem. “Insgelijks.” zei ze dan ook met een glimlach, ook al had ze de man al eerder ontmoet. De man keek hen beiden aan nadat hij Gianna’s uitnodiging geaccepteerd had en hen verteld had dat hij hen graag een rondleiding zou geven.
“Volgt u mij?” klonk zijn stem, waarop Nathalia knikte en de man op gepaste afstand volgde richting de trappen. “Ik ben benieuwd hoe de hal eruit ziet vanaf het balkon. Het is al zo indrukwekkend als je er staat.” zei ze enthousiast, waarna ze halt hield bij de trappen.


Gianna

Re: Een nieuw begin
« Reactie #10 Gepost op: mei 30, 2019, 12:31:58 am »
Met een warme glimlach had ze de man aangehoord. Bij het woord concierge waren haar ogen even zo mogelijk nog harder gaan fonkelen. 'Ah, concierge, dat blijft een van de leukste banen in onze wonderbaarlijke wereld als ik zo vrij mag zijn dat te zeggen.' Toen hij had toegezegd het diner met hen te nuttigen keek Gianna kort tevreden naar haar vriendin. Toen ze zachtjes een por kreeg toebedeeld van haar moest de Italiaanse op de binnenkant van haar wang bijten om niet in lachen uit te barsten door Nathalia's opmerking. Ze rolde zonder dat de man het zag met haar ogen naar haar vriendin.
'Het verheugd ons dat u ons vanavond wilt vergezellen heer.' Diep van binnen wist ze dat haar dochter een uitstekende maaltijd zou hebben bereid en ze hoopte dat Amalia dat vertrouwen in haarzelf ook zou hebben gevonden dat haar moeder in haar had.

Toen Jay hen ook nog positief had beantwoord op de rondleiding keek ze verheugd op. Ze zag ernaar uit om deze school te leren kennen en verheugde zich daar ook enorm op. Wat ze nu had gezien was al schitterend, het kon enkel maar beter worden leek haar. Toch was er iets dat ze opgemerkt had en ze besloot dan ook om direct te zijn, iets dat de man wellicht zou kunnen waarderen.
'Heer Stuart Webber, vergeeft u mij mijn onbeschaamdheid, maar u bent een dreuzel?' Ondanks haar nieuwsgierigheid straalde ze niks dan hartelijkheid uit naar de man terwijl ze hem volgde naar de trappen. Op de opmerking van haar vriendin dat ze de hal graag van bovenaf zou aanschouwen knikte ze dan ook enthousiast en bevestigend.

Ze bestegen de trap achter de man en stilletjes wees Gianna haar vriendin op het puntje van een toverstaf dat ze uit zijn zak zag steken. Ze trok kort vragend haar wenkbrauwen op maar besloot direct het onderwerp te laten rusten. Halverwege de trap viel haar in dat ze zich afgevraagd had hoeveel kinderen de man had. 'Heer? Hoeveel kinderen heeft u als ik vragen mag? Ik wil u op het hart drukken dat ik me verheugde op het feit dat er meer kinderen zouden zijn waarmee de mijne kunnen optrekken. Hun wereld zou erg klein blijven als ze enkel met de kinderen van vrouwe Campbell-Matthews zouden kunnen optrekken, ziet u h-' Ze waren boven aangekomen en de aanblik ontnam haar haar woorden. Heel even welde haar ogen op van de tranan, zo prachtig was wat ze aanschouwen. voor het eerst in heel lang was ze met stomheid geslagen.
« Laatst bewerkt op: mei 30, 2019, 12:41:00 am by Gianna »

Jay

Re: Een nieuw begin
« Reactie #11 Gepost op: juni 06, 2019, 11:45:49 pm »
Het leek Jay alsof de vrouwen een onderonsje hadden gehad vlak na de uitnodiging voor het diner. Hij besloot echter te doen alsof hij niks in de gaten had, want bij Merlijns baard vrouwen waren hoe dan ook onbegrijpelijke schepsels voor hem.

Wat hem direct opviel was dat de vrouw die hen beide had voorgesteld geen blad voor haar mond nam. Dat was iets dat hij enerzijds wel kon waarderen als hij mensen kende, maar of hij deze dames al kende betwijfelde hij. Hij dacht dan ook in eerste instantie dat hij met de andere vrouw, Nathalia net wat makkelijker door een deur zou kunnen. Zij vroeg hem of hij een dreuzel was en ietwat geamuseerd keek hij de vrouw aan.
'Wij spreken hier niet over, hoe noemde u het? Een dremel? Hier in Amerika worden mensen zoals ik No-maj genoemd. Een verbastering van vroeger uit, komend van no magic.' Jay knikte kort. 'Maar ja, ik heb dus in tegenstelling tot u beide geen magie.'

Terwijl de dames hem volgde de trappen op hoorde hij een van beide zich afvragen hoe het van bovenaf zou uitzien. Jay besloot daar wijselijk niks op te zeggen en mompelde maar wat, zodat ze zelf een mening konden vormen als ze het balkon betraden. Ze waren nog niet boven aangekomen en de vrouw stelde hem wederom een vraag. Dit keer echter legde ze meteen uit waarom ze het vroeg en dat was iets dat hem wel aanstond.
'Mijn vrouw en ik waren gezegend om acht kinderen te krijgen, maar de spaanse griep heeft zowel mijn vrouw als mijn jongste kind weggenomen.' Hij zuchtte en draaide zich om naar de vrouwen. 'Voordat mijn vrouw overleed zijn haar zus en schoonbroer verongelukt en wij hebben hun drie kinderen in ons gezin opgenomen. Mijn twee oudste thuiswonende kinderen gaan naar Ilvermorny, mijn oudste neefje echter heeft geen magie al is hij oud genoeg. Uw beider kinderen zullen dus genoeg gezelschap hebben om mee te spelen. De oudste drie zijn nog een paar dagen hier, zij hebben op Ilvermorny gelet toen ik met de kinderen bij mijn schoonouders vakantie vierde.' Vreemd genoeg leek het erop dat hij deze dames direct vertrouwde, zelfs met de directheid van een van hen.

Gianna haar zin werd midden in een woord afgebroken echter, en hij besloot dat hij de vrouwen even van de aanblik zou laten genieten. Na een tijdje vertelde hij hoe de ouderejaars hier stonden als de nieuwelingen gesorteerd zouden worden en hoe dat proces eraan toeging. Hij vroeg hen ook of het op de andere scholen ook zo werkte. Nadat hij zijn verhaal gedaan had gebaarde hij een richting uit om de rondleiding verder te zetten. Voor heel even was hij bang dat hij de dames over weldigd zou hebben met zijn kinderschare en hij vroeg dan ook nogmaals of hij inderdaad met zoveel koters in zijn kielzog nog welkom was voor de maaltijd.
« Laatst bewerkt op: juni 06, 2019, 11:53:01 pm by Gianna »